Αυτοσχεδιασμός - Η πρώτη προσέγγιση (1ο Μέρος)

Σαν εισαγωγή...
όλοι μας γνωρίζουμε τουλάχιστον 2 ανέκδοτα σχετικά με τους μπασίστες – και δεν είναι σύμπτωση ότι σχεδόν όλα έχουν το ίδιο θέμα. Ποιο είναι αυτό; Μα το περιβόητο σόλο του μπασίστα!
Σε όλους λίγο πολύ έχει τύχει: εκείνη η στιγμή που παίρνεις για πρώτη φορά κάποιο σόλο…η αίσθηση ότι όλοι σε προσέχουν, τα δάχτυλα να τρέμουν, ο ιδρώτας να κυλάει και εκείνη η λάθος νότα που πέφτει τη πιο ακατάλληλη στιγμή – όχι και τόσο ευχάριστη ανάμνηση για τους περισσότερους.
Είναι όμως απόλυτα λογικό: ο κύριος ρόλος του μπασίστα ΔΕΝ είναι σολιστικός. Πρέπει να στηρίζουμε την αρμονία και όχι να παίζουμε πάνω από αυτή. Πρέπει να δημιουργούμε ένα συμπαγές ρυθμικό μοτίβο με τα τύμπανα και όχι να ακροβατούμε πάνω σε συγκοπές και πολυρυθμίες. Και το κυριότερο: πρέπει να κάνουμε τους άλλους να ακούγονται καλύτερα ενώ παραμένουμε διακριτικά στο παρασκήνιο.
Όλα τα παραπάνω έρχονται σε πλήρη αντίθεση όταν βγαίνουμε να αυτοσχεδιάσουμε ένα σόλο. Πως μπορεί κανείς να βγει από αυτό το φαινομενικό αδιέξοδο; Μα, αποβάλλοντας αυτόν ακριβώς το ρόλο του μπασίστα.
    • Εδώ πρέπει να κάνω μια παρένθεση: θεωρώ ότι ο μπασίστας αυτοσχεδιάζει κάθε φορά που κατασκευάζει μια    μπασογραμμή. Τα όσα αναφέρω εδώ περί αυτοσχεδιασμού σχετίζονται με το ρόλο του μπασίστα σαν σολίστα

Παρακάτω σου παραθέτω τρία απλά βήματα που, αν τα ακολουθήσεις συστηματικά θα διαπιστώσεις τεράστια διαφορά στην άνεσή σου να αυτοσχεδιάζεις.

1. Μην ξεκινάς στο “1”
το ξέρω πως είναι πολύ δύσκολο. Άφησε να περάσει το “1” και παίξε ΜΕΤΑ. Έτσι θα έχεις δύο πλεονεκτήματα: α) θα ακούσεις τη συγχορδία καθαρά και β) θα έχεις κάνει ΠΑΥΣΗ πράγμα πάρα πολύ σημαντικό που ειδικά στις αρχές το ξεχνάμε συστηματικά

2. Απέφυγε τη τονική
ακόμα πιο δύσκολο. Θα το κάνω πιο εύκολο: μην ξεκινάς και κυρίως μην τελειώνεις τις φράσεις σου με τη τονική. Επίσης, φρόντισε να «κρατάς» αυτή τη τελευταία νότα ώστε να «ακούς» το διάστημα* σε σχέση με την αρμονία (εννοείται πως γνωρίζεις κάθε φορά πιο διάστημα παίζεις)
* Διάστημα: αναφέρομαι πάντα στις αποστάσεις από τη τονική – τονικό κέντρο πχ διάστημα 6ης, 4ης κλπ

3. Ανέβα μια οκτάβα
και μόνο το γεγονός ότι θα ακούσεις το όργανο να παίζει σε πιο ψηλή περιοχή σε εμπνέει για σόλο! Έλεγξε τις κλίμακές σου παίζοντας στη περιοχή από το 7ο-9ο τάστο και πάνω και προτίμησε κυρίως τις χορδές A, D, G (λιγότερο τη Ε)



4. Ξεκίνησε απλά

για την αρχή τουλάχιστον αυτοσχεδίασε σε απλές φόρμες  (πχ σόλο σε ένα ακόρντο, σε Ι-ΙV φόρμα ή σε δωδεκάμετρο), ώστε να επικεντρωθείς στον ρυθμό και στο άκουσμα του κάθε διαστήματος μέσα στο ακόρντο



Ήδη, εφόσον τηρείς τα παραπάνω, μετά από λίγες ώρες μελέτη θα διαπιστώσεις ότι τα σόλο σου ακούγονται πιο σωστά, πιο μουσικά

Περισσότερα, και με video- audio παραδείγματα στο 2ο μέρος



Καλή Μελέτη